Vijf keer herfst dichtbij huis
Er zijn van die zondagen waarop de bank erg aantrekkelijk is. Buiten waait het, de lucht is grijs en het is verleidelijk om te besluiten dat de herfst vooral bedoeld is om binnen koffie te drinken. Tot je eenmaal buiten bent. Dan ruikt het bos anders dan in de zomer, ligt er een tapijt van bladeren onder je schoenen en blijkt een frisse neus precies te zijn wat je nodig had.
Informatie ontvangen over adverteren in Weblog Staphorst Magazine? Vul hier je e-mailadres in en wij nemen contact met je op.
Voor een mooie wandeling hoeven inwoners van Staphorst niet richting Veluwe of Sallandse Heuvelrug. Binnen de eigen gemeente en direct daaromheen ligt een verrassend netwerk van routes. In Staphorst, Rouveen en IJhorst zijn tien officiële startpunten van het wandelnetwerk. Samen bieden ze 36 kant-en-klare rondjes, van ongeveer twee tot vijftien kilometer.
De keuze is dus vooral: hoeveel tijd heb je?
- Zwarte Dennen – even echt het bos in
Boswachterij Staphorst blijft de klassieker. Het gebied is groot genoeg om het gevoel te krijgen dat je er echt even uit bent, maar dichtbij genoeg om spontaan te gaan. Vanaf startpunt Zwarte Dennen-Noord loopt onder meer de paarse Zwarte Mezenroute van 4,2 kilometer.
Dat is een ideale afstand voor gezinnen of voor wie na de lunch nog even naar buiten wil. De route voert door het bos en langs informatiepunten en nestkasten. In oktober verandert de sfeer per week. De eerste verkleuring begint voorzichtig, daarna vallen de bladeren en op vochtige ochtenden hangt er soms mist tussen de bomen.
Wie langer wil wandelen, kan via het knooppuntennetwerk eenvoudig kilometers toevoegen.
Wat neem je mee? Stevige schoenen als het heeft geregend, iets te drinken en vooral geen haast. - IJhorst en Dickninge – landschap met een verhaal
Vanaf IJhorst loopt een rode route van ongeveer 9,5 kilometer richting landgoed Dickninge. Hier krijg je een andere herfst dan in de Zwarte Dennen. Het landschap opent en sluit zich voortdurend: bos, lanen, erven, het Reestdal en oude bomen wisselen elkaar af.
Juist dat maakt de omgeving van IJhorst geschikt voor een langere wandeling. Je kijkt niet een uur naar hetzelfde landschap. Onderweg kom je langs de uitkijktoren en beweeg je door een gebied waar natuur en cultuurhistorie in elkaar overlopen.
Wie met kinderen loopt, kan van de uitkijktoren een doel maken. Wie zonder kinderen loopt, heeft waarschijnlijk genoeg aan de stilte. - Vanuit Rouveen door het slagenlandschap
De blauwe route vanaf startpunt Rouveen is ongeveer 11,3 kilometer. Hier draait de wandeling minder om bos en meer om het landschap dat Staphorst en Rouveen zo herkenbaar maakt.
Je loopt over en rond de oude lintstructuur, langs boerderijen en door het slagenlandschap. De lange, smalle kavels vertellen eigenlijk het verhaal van hoe het gebied in de loop van eeuwen is ingericht en gebruikt.
Voor inwoners is dat landschap zo vertrouwd dat het bijna onzichtbaar wordt. Juist te voet zie je details die vanuit de auto verdwijnen: de diepte van erven, sloten, oude bomen, gevels en de overgang van bebouwing naar open land.
Probeer deze route eens te lopen alsof je toerist bent. Het klinkt wat gek, maar het werkt. - Reeststouwe – langs de Reest richting Meppel
Wie een langere tocht wil en het niet erg vindt om de gemeentegrens onderweg even los te laten, kan vanaf Reeststouwe de blauwe route van ongeveer 12,4 kilometer volgen. De route gaat via de oevers van de Reest richting Meppel en weer terug.
Het aardige is de afwisseling tussen landelijk en stedelijk. Je begint in het groen en bereikt later een heel andere omgeving. Daarna wandel je weer terug naar de rust.
In de herfst is de Reest extra sfeervol. Water, graslanden en bomen reageren allemaal anders op het seizoen. Na een natte periode is goed schoeisel geen overbodige luxe. - Maak je eigen rondje
Wie de vaste routes inmiddels kent, kan via het wandelnetwerk zelf combineren. De wandelkaart van Noordwest-Overijssel laat niet alleen de rondjes in de gemeente zien, maar ook aansluitingen richting Drenthe, Zwolle, Dalfsen, Hardenberg en Weerribben-Wieden.
Dat maakt wandelen verrassend flexibel. Je hoeft niet altijd een ‘officiële’ route van begin tot eind te volgen. Kies een startpunt, bepaal hoeveel kilometer je wilt lopen en verbind de knooppunten.
Voor gezinnen werkt een korte route met een duidelijke tussenstop vaak het beste. Voor geoefende wandelaars kan een tocht van vijftien kilometer juist te kort zijn. Het netwerk maakt beide mogelijk.
Wandelen zonder prestatiedruk
We zijn gewend geraakt om beweging te meten. Stappen, kilometers, tempo, hartslag. Een wandeling wordt bijna automatisch een sportprestatie. Maar de herfst leent zich juist voor het tegenovergestelde.
Sta eens stil bij een oude boerderij. Loop een zijpad in omdat het er mooi uitziet. Laat kinderen bladeren verzamelen. Neem een thermoskan mee. Ga op een bankje zitten zonder te kijken hoeveel minuten je ‘verliest’.
Wandelen is misschien wel de eenvoudigste recreatie die er is. Geen reservering, geen entree en nauwelijks voorbereiding. Je hoeft alleen de voordeur uit.
Kijk ook eens omhoog
In het bos kijken we vaak naar het pad. In het dorp naar het verkeer. In het buitengebied naar waar we onze voeten neerzetten. Maar juist in oktober gebeurt er boven ooghoogte veel.
Bladeren verkleuren, trekvogels passeren en lage zon geeft zelfs een bekende straat een ander uiterlijk. Wie fotografeert, hoeft geen professionele camera mee te nemen. Een telefoon is genoeg. Het mooiste beeld is vaak niet het grote uitzicht, maar een detail: een nat spinnenweb, paddenstoel, oude deur, rij bomen of een erf in zacht ochtendlicht.
Na afloop smaakt koffie beter
Dat is geen wetenschappelijk feit, maar we durven het toch op te schrijven. Een wandeling van tien kilometer maakt koffie, soep of iets lekkers achteraf aantoonbaar aantrekkelijker – al is het alleen in je hoofd. Maak er daarom een halve dag van. Eerst lopen, daarna ergens neerstrijken of thuis de tafel vol zetten.
We zoeken ontspanning vaak verder weg dan nodig is. Een weekendje weg, een dagje Veluwe, een natuurgebied dat op Instagram mooier lijkt dan het bos om de hoek. Terwijl hier tientallen wandelrondjes beginnen op een paar minuten rijden of fietsen.
Dus voor de eerstvolgende vrije herfstdag is het plan eenvoudig: jas aan, schoenen aan en gaan. De bank staat er bij thuiskomst nog steeds.
Herfstwandelen met kinderen
Met kinderen werkt een wandeling vaak beter wanneer de bestemming niet alleen ‘wandelen’ heet. Maak van onderweg het programma. Neem een klein zakje mee voor mooie bladeren of kastanjes waar dat mag, spreek af wie de routepijlen als eerste vindt en laat kinderen om de beurt fotograaf zijn. Ook een korte route kan zo een hele middag vullen. Houd in natuurgebieden rekening met regels, laat paddenstoelen staan en blijf waar nodig op de paden. Na veel regen kunnen delen modderig zijn; laarzen in de kofferbak zijn in oktober geen overbodige luxe. Wie vooraf de actuele route-informatie controleert, voorkomt bovendien dat werkzaamheden of tijdelijke afsluitingen voor verrassingen zorgen.